Op die skerm van die
kring-TV sien hy dit: twee skerp gepunte hondeore by die voorhek. ’n Wolfhond?
Hy hou die knoppie in en tuur na die blougrys nagtoneel – en die buitengewoon
groot hondekop wat hom stip aanstaar. Daar is iets aan die stil blik van die donker
oë wat nie heeltemal reg lyk nie, en die oomblik dat die hees stem oor die
luidspreker kom, weet Mattheüs wat dit is.
“Matt,” sê die
hondebek, “dis ek. Maak oop asseblief.”
Mattheüs Duiker, seun
van Benjamin Duiker, eertydse eienaar van Duiker’s Motors, maak die hek van die
Kaapse herehuis oop vir sy minnaar Jack. Vermom soos ’n wolf dring Jack die
intieme donkerte binne waar Matt wag dat sy pa doodgaan sodat sý lewe kan
begin. Blinkoog oor die vooruitsigte sluip die twee jonges verby die studeerkamer
waar die blinde ou man, deurdrenk van droewe verknogthede en donker vermoedens,
sit en wag vir die voetval van die dood.
Eben Venter se roman
is ’n diepsnydende ondersoek na die verhouding tussen pa en seun, na die
ontreddering van ’n man wat bitter min uit die verlede kan neem om hom toe te
rus vir ’n lewe in ’n snel veranderende bestel. Intens. Ontstellend. ’n
Meesterlike ontrafeling van die dun lyn van gevoel – Venter aan die toppunt van
sy vermoëns.
Eben Venter
Biografiese inligting
Ebenhaezer (Eben) Venter het op ’n
skaapplaas in die Oos-Kaap grootgeword. Hy matrikuleer aan Grey Kollege in
Bloemfontein. Hy studeer eers op Potchefstroom en behaal later ’n BA
Honneursgraad aan RAU en ’n MA-graad in Filosofie aan die Universiteit van Port
Elizabeth.
Hy was junior lektor in filosofie aan RAU
en werk ook as joernalis en kopieskrywer. Sy debuut-kortverhaalbundel, Witblitz,
verskyn in 1986. Sy romans Foxtrot van die vleiseters, Ek stamel, ek
sterwe en Begeerte het almal die WA Hofmeyr-prys ontvang vir beste
Afrikaanse roman van die jaar. Sy boeke is al in Engels, Duits en Nederlands
vertaal.
Het jy geweet?
* Hy het in die laat 1980’s na Australië
geëmigreer en was ’n vennoot in ’n restaurant, Wild Rice, in Melbourne. In 1999
het hy ’n ander restaurant, The Long Table at Redhill, begin.
* Sy eerste roman, Foxtrot van die
vleiseters, het hy in Donegal aan die weskus van Ierland geskryf. Hy het Ek
stamel, ek sterwe binne drie maande op Prins Albert in die Karoo geskryf.
* Eben het ’n skeppende skryfkursus
aangebied by die Adam Mickiewicz Universiteit, Posñan, Poland, en by die
Palacký University, Olomouc, Republiek van Tseggië.
* In 2007 was hy “writer-in-residence” by
NIAS, die Netherlands Institute for Advanced Studies in Wassenaar, Nederland.
Boeke steeds in druk
Bekronings
WA Hofmeyr-prys (1994) – Foxtrot van
die vleiseters
WA Hofmeyr-prys (1996) – Ek stamel, ek
sterwe
WA Hofmeyr-prys (2004) – Begeerte
WA Hofmeyr-prys (2010) – Santa Gamka
M-Net-prys vir prosa (2010) – Santa
Gamka
Lys van publikasies
Prosa
1986 Witblitz, Taurus
1993 Foxtrot van die vleiseters,
Tafelberg
1996 Ek stamel, ek sterwe,
Queillerie
1999 My simpatie, Cerise, Queillerie
2000 Twaalf, Queillerie
2003 Begeerte, Tafelberg
2006 Horrelpoot, Tafelberg
2009 Santa Gamka, Tafelberg
2013 Wolf, Wolf (Afrikaans
edition) & Wolf, Wolf (English edition), Tafelberg (2013)
Rubrieke
2010 Brouhaha, Tafelberg
Vertalings
Foxtrot van die vleiseters (1994): Duits (Burenfoxtrott, 1996), Nederlands (Dans
aan het einde van de dag, 2002)
Ek stamel, ek sterwe (1996): Nederlands (Ik stamel ik sterf, 1998),
Engels (My Beautiful Death, 2006)
Horrelpoot (2006): Engels (Trencherman, 2008)
Uittreksels uit resensies
“Venter se Ek stamel, ek sterwe
word allerweë as ’n hoogtepunt in die romankuns van die afgelope klompie jare
beskou. Met Horrelpoot bereik hy ’n nuwe hoogtepunt.” – Willie Burger, Beeld
(2006)
“Begeerte is 'n meesterlike,
menslike roman wat in Venter se oeuvre slegs geëwenaar word deur Ek stamel,
ek sterwe.” – Louise Viljoen, Die Burger (2003)
Skakels/Resensies:
